Birinin ilk beş günü
Yeni biri, burada soru sormanın güvenli olup olmadığına ilk hafta karar veriyor. Ona öğrettiğiniz neredeyse hiçbir şey bu kadar önemli değil.
Erişimler ve hesaplar işe alıştırmanın kolay yarısı ve herkesin hazırladığı yarısı. Diğer yarısı, birinin ilk beş gününde gerçekte ne yaptığı ve o kısım genelde doğaçlama.
İlk gün araçlarla değil insanlarla ilgilidir
Yeni biri herhangi bir aracı bir öğleden sonrada öğrenir. Tek başına çözemeyeceği şey, neyi kime soracağıdır; bunu yanlış bilmek ona haftalarca sessiz tahmin yürütmeye mal olur.
Bu yüzden ilk günü isimlere ve alanlara ayırın: hangi alan kimin, bir şey bozulduğunda kime gidilir, bir şey anlaşılmadığında kime gidilir — çoğu zaman aynı kişi değil. Yazın; çünkü kimse tek bir konuşmadan on bir ismi hatırlamıyor ve ikinci kez sormak, ilk kez sormaktan farklı bir utanç hissettiriyor.
Onu üç gün belgelerle baş başa oturtmayın
Titiz görünüyor ve mümkün olan en kötü başlangıç. Hiç dokunmadığınız bir sistem hakkında okumak akılda kalan hiçbir şey üretmiyor ve yeni kişiye ilk haftasının iş değil formalite olduğunu öğretiyor.
İkinci güne kadar ona küçük ve gerçek bir şey verin. Belgeler, belirli bir sayfasını okumak için bir sebep doğduğu anda işe yarar hâle geliyor; öncesinde değil.
İlk görev gerçek, küçük ve yayınlanabilir olmalı
Gerçek olmalı; çünkü alıştırma görevi işin burada nasıl aktığı hakkında hiçbir şey söylemiyor. Küçük olmalı; çünkü bitirmeli. Yayınlanabilir olmalı; çünkü amaç, yanında biri dururken onu tüm yoldan bir kez geçirmek — pano, gözden geçirme, yayın, duyuru.
Öğrendiği şey görev değil. Süreçlerinizin biçimi; yani yeni insanların özümsemesi en uzun süren ve hiçbir belgenin aktaramadığı şey.
İlk hafta soru sormayı ucuzlatın
Herkes “ne istersen sor” diyor ve neredeyse kimse bunu kolaylaştırmıyor. Yeni kişi yine de gözle görülür şekilde meşgul birini bölmek zorunda ve hesap genelde tahmin yürütmekle bitiyor.
İlk iki hafta için ona ait tek bir kişi belirleyin ve takvime kısa bir günlük buluşma koyun. On beş dakika, her gün aynı saatte. Bu, her soruyu programlanmış bir evi olan bir şeye çeviriyor; kimse bölmeye değer mi diye tartmak zorunda kalmıyor. Birinin işe yarar hâle gelme süresini en güvenilir biçimde kısaltan tek değişiklik bu.
Gerçekten sorulan sorular
İlk gün neyi kapsamalı?
Araçları değil insanları. Hangi alan kimin, bir şey bozulduğunda kime gidilir, bir şey anlaşılmadığında kime gidilir — çoğu zaman farklı kişiler. Yazın; kimse tek konuşmadan on bir ismi aklında tutmuyor.
Yeni biri önce belgeleri mi okumalı?
Hayır. Hiç dokunmadığınız bir sistem hakkında okumak geriye bir şey bırakmıyor ve ilk haftanın formalite olduğunu öğretiyor. İkinci güne kadar küçük ve gerçek bir iş verin.
İyi bir ilk görev nasıl olur?
Gerçek, küçük ve yayınlanabilir. Amaç, yanında biri varken onu tüm yoldan bir kez geçirmek: pano, gözden geçirme, yayın, duyuru. Öğrendiği şey görev değil, sürecinizin biçimi.
